Bea Hansma
19-11-2018

Er was in Amerika een groothandelaar genaamd Thomas Sullivan en hij bedacht in 1903 bij toeval het theezakje. De handelaar verstuurde wel vaker thee, maar hij stopte de theebladeren normaal gesproken in kleine blikjes. Dit keer deed Sullivan het anders. Hij bedacht dat het handig was om wat proefmonsters in kleine mousselinen zakjes te stoppen.

Het was de bedoeling van Sullivan dat zijn klanten de thee na ontvangst eerst uit het zakje zouden halen. Sommigen deden dat, maar niet al zijn klanten namen die moeite. Een aantal van hen gooide het hete water gewoon over het hele zakje heen en dronken zo hun thee op . Dit bleek aardig te werken en man was eigenlijk heel erg verrast over het gemak van het zakje.
Tot zijn verbazing  kreeg Sullivan meerdere verzoeken om meer van dergelijke ‘theezakjes’ op te sturen.  En zie hier....het theezakje was geboren.

De theehandelaar was een echte handelaar en hij kreeg nog hetzelfde jaar patent op het theezakje en hij verdiende er goed aan. Zo’n vijftien jaar later waren de theezakjes al  volop in gebruik bij de gehele horeca in de Verenigde Staten . In Europa duurde dit wat langer want pas in 1953 deed het theezakje ook zijn intrede in Groot-Brittannië. In het begin werden vaak zijden zakjes gebruikt. Later verschenen er ook katoenen varianten.  Nog later kwamen de papieren zakjes. Heel gemakkelijk in gebruik want je pakt ze al gevuld uit het doosje en na gebruik gooi je het zakje weg.

Ook bij losse thee maken we nu veel gebruik van theezakjes om zelf te vullen met losse thee.
Wie voor gemak gaat kiest vaak voor de voorverpakte theezakjes maar wil je echt genieten, dan vul je zelf zo'n handig zakje met heerlijke losse thee!!
Iets meer werk, maar de smaak is vaak wel beter.

Bron; Historiek